Türk-İş konfederasyonuna bağlı sendikalara üye yaklaşık 300 bin işçi, aylardır toplu iş sözleşmelerinin imzalanmasını bekliyordu. Türk-İş'in taleplerine ilişkin nihai cevap 4 Haziran 2009 tarihinde Kamu Sözleşmelerinden Sorumlu Devlet Bakanı Hayati Yazıcı ile yapılan görüşme sonucu gelmişti.

İstanbul Üniversitesi'nin tüm fakültelerinin temsilcilerinden oluşan Araşırma Görevlileri Temsilciler Kurulu'nun aldığı kararla sevk alarak iş bırakma eylemi yapan İ.Ü. araştırma görevlileri (asistanlar) sabah saatlerinde Beyazıt kampüsünde buluştu. Rektörlüğün önünde "Bu üniversitede iş güvencesi yoktur!" ve "Asistan kıyımına son!" pankartları açıldı.

İş güvencesi talebiyle 1 Temmuz'da İstanbul Üniversitesi'nde bir günlük iş bırakma eylemine hazırlanan asistanlar (araştırma görevlileri), 27 Haziran günü Taksim Meydanı'nda bir eylem gerçekleştirdi. Eyleme İstanbul, Marmara, İstanbul Teknik, Boğaziçi, Yıldız Teknik ve Uludağ Üniversiteleri'nden asistanlar katıldı.

"İşten atmak yasaklasın Girişimi" tarafından organize edilen İşçi Forumu 21 Haziran Pazar günü Petrol-İş Genel Merkezi'nde yapıldı. Yaklaşık 250 kişinin izlediği forumda, siyasi kurum temsilcileri, sendika yöneticileri ve çeşitli sektörlerden işçiler söz alarak sorunlar ve çözüm önerileri üzerine konuşmalar yaptı.

Bugün (12 Haziran) İstanbul AKM önü, binlerce Türk-İş üyesi mücadeleci işçinin buluşma yeri oldu. İşçilerin artık sabrı taştı. Çünkü, 315 bin kamu işçisini ilgilendiren toplu iş sözleşmeleri, ücret zammında anlaşılamadığı için 6 aydır imzalanamamış, geçen hafta hükümetin açıkladığı rakamlar ise, adeta işçiyle alay etme anlamına geliyor.

2 ve 3 Haziran tarihlerinde, iki gün boyunca, Ankara'nın kalbi Kızılay'da polis ve ülkücü terörü kol gezdi. Bu teröre yaptığı yalan yanlış haberlerle (solcular kendi arasında çatıştı, esnafla solcular birbirine girdi, sağ-sol çatışması vb.) haber kuşağında medya da ortak oldu. Hatta hürriyet.com.tr iyice abartıp otuz yıllık arşivlerinden akıl almaz şekilde, ‘karşıt görüşlü kahvehane tarandı' haberlerini devşirme pişkinliğini gösterdi. Yaptıkları habere kendileri inandılar mı bilemiyoruz! Olayın aslı elbette başka türlüdür.

6 Mayıs 2009 Deniz'lerin burjuvazi tarafından katledilişinin yıldönümü. Ülkenin her tarafında devrimciler tarafından çeşitli düzeylerde anmalar yapıldı. Gazeteler, dergiler bu günün biz devrimciler için önemini vurgulayan köşe yazıları, bahsettiğimiz devrimcilerin hayatına ilişkin hayat hikâyeleri hazırlayıp yayındı. Bu, burjuvazinin ideolojik bir aygıt olarak kullanmadığı gazetelerdeydi. Olayın karşı tarafına baktığımızda yani egemen medyada ise bu tür haberlere pek alışkın değiliz. En azından bu tür anma günlerinde bu olayların yanlarından bile geçmezler. En fazla ertesi gün küçük haberlerle geçiştirirler. Fakat bu 6 Mayıs'ta bir de Radikal gazetesini açıp baktık ki Avni Özgürel - kendisi Muhsin Yazıcıoğlu'nu Muhsin başkan diye allandıra ballandıra anlatan, eklektik olarak muhalif olduğu resmi tarihi eleştirel olarak kendi köşesinde yazan bir şahsiyet - köşesinin başlığını İbrahim Kaypakkaya olarak atmış.

1 Mayıs 2009, işçi sınıfının çifte zaferiyle sona erdi. Önce 12 Eylülcülüğe karşı. 1976-78 arasında yüz binlerce işçi Taksim'i 1 Mayıs alanı haline getirmişti. 1979-80 döneminin Ecevit sıkıyönetimi Taksim'i engelledi, 12 Eylül askeri diktatörlüğü ise yasakladı. 12 Eylül'den sonra gelen bütün hükümetler, aralarındaki farklar ne olursa olsun, 12 Eylülcülüklerini Taksim'i işçi sınıfına yasaklayarak ifade ettiler. İşte bu yıl 1 Mayıs'ta işçi sınıfının yenilgiye uğrattığı, öncelikle burjuvazinin siyasi temsilcilerinin bu çizgisi oldu.

29 Mart'tan Nisan ortasına, Türkiye neler neler yaşadı! Halka seçim rüşveti vermek için ekonomik krizi görmezlikten gelmeye çalışan hükümet, 29 Mart'ta krizden kıvranan işçiden, emekçiden, esnaftan büyük bir sille yedi. Kürt sorunundaki ikiyüzlülük ve çifte dil, AKP'ye ayrıca oy kaybettirdi. Türkiye seçimlerden hemen sonra Obama ile büyülendi. Kürt sorununda ABD'nin desteğini almanın Afganistan'a ve genel olarak ABD savaşlarına koltuk değneği olmak anlamına geldiği halkın gözünden gizlendi.

Teslimiyet, iflas, çöküş! AKP hükümetinin ekonomik kriz karşısında değişen tavrı ancak bu kelimelerle açıklanabilir. Hükümet 13 Nisan günü 2009'un ekonomik gelişmelerine ilişkin gözden geçirilmiş öngörülerini açıkladı. Bu açıklama bir skandalin ilânı olduğu halde, Ergenekon gözaltıları, DTP'ye yapılan saldırı, Başbuğ'un açıklaması derken halkın gözlerinden gizlenmiş oldu. Onun için üzerinde dikkatle durmak gerek. Sonuçlar hükümetin kendi kendine yolladığı bir tekzipten farksız!

Yaşanan krizin, emlak sektöründeki batık kredilerden, finans piyasasındaki denetimsizlikten değil, kapitalizmin yapısal özelliklerinden kaynaklandığı ve 1970'lerin başından bu yana gözlemlenebileceği defalarca söylendi, yazıldı, çizildi (bkz. http://web.me.com/eatonak/page0/page23/page23.html). Dolayısıyla, bu konuya, en azından bu yazıda tekrar girmek niyetinde değilim. 

Batılı bir büyük kral gibi karşıladığımız, "Son Padişah Erdoğan" eşliğinde, mistik bir atmosferde Osmanlı'nın görkemli yapılarını gezdirdiğimiz Obama'yı geleneksel misafirperverliğimizle daha da iyi ağırlamak için, elimizde olsa onu uçan halılara bile bindirirdik. Tüh! Hiç olmazsa, Topkapı Sarayı'nda dansözlü, rakılı, nargileli, felekten bir gece bari çaldırsaydık ona. Neyse ki Altın Kızlar grubunun fasıl konserini dinlettik; böylece biraz olsun hafifletmişizdir ayıbımızı. Ah ne de biliriz Batılı turisti ağırlamayı!

29 Mart 2009 seçimleri, AKP'nin yedi yıllık bir yükselişten sonra gerilemeye başladığının ilk somut işareti oldu. Bu gerilemede ekonomik kriz tek başına belirleyici olmasa da önemli bir rol oynamıştır. İşçi ve emekçi halk kitlelerinin AKP'den uzaklaşmaya başlaması, işçi sınıfı politikası açısından önemli bir olanağın doğması anlamını taşır. Elbette bugün AKP'den uzaklaşan seçmenler öteki düzen partilerine yönelmektedir. Ama ortaya yeni bir durum çıkmıştır, halk bir arayış içine giriyor. Seçimler, ayrıca, Kürt halkının AKP'nin sürdürdüğü politikalara sert bir cevabı olmuş, AKP bu coğrafyada büyük bir yenilgiye uğramıştır. Bunun Kürt sorunu konusunda yakın gelecek için devletin ABD ile birlikte hazırlamakta olduğu planlara önemli etkisi olacaktır.

İstanbul Üniversitesi öğrencilerine yapılan faşist saldırı, bugün yapılan bir basın açıklamasıyla protesto edildi.

Dün (8 Nisan Çarşamba) akşam saatlerinde okuldan toplu olarak çıkıp, otobüse binmek için Unkapanı'na giden solcu öğrencilere, burada pusu kuran 40 kişilik faşist grup satır, bıçak ve sopalarla saldırmıştı. Saldırı sonucu yaralanan 3 solcu öğrenci hastanede tedavi altına alınırken, Aynur Özin isimli öğrencinin diz kapağındaki tendon bağlarının kopmuş olduğu öğrenilmişti.

ABD'nin yeni başkanı Barack Obama, ilk dış seyahatine Türkiye'ye 6-7 Nisan tarihlerinde bir ziyareti de katarak Türkiye ile ilişkilerin yeni dönemde izleyeceği politikada büyük bir önem taşıyacağını ilân etmiş oldu. Ondan önce de yeni Dışişleri Bakanı Hillary Clinton ve bir dizi başka ABD yetkilisi üst üste Türkiye'yi ziyaret etmişti. Obama görevi devralalı daha iki ay yeni doldu. Öyleyse, gerçekten önemli bir gelişme ile karşı karşıyayız.