Bu yazı 7 Şubat 2010 tarihinde Radikal İki'de yaynlanmıştır.

Aslında emek/sınıf mücadelesi dendiğinde akla ilk gelecek şey sol ve solun emek mücadelesi ile olması gereken ilişkisi olmalı, daha doğrusu sol kavramının tanımı gereği normal olan bu. Lakin son yıllarda bu ilişki bütünüyle değişmiş görünüyor. Zira bugün karşımıza kendisini emek/sınıf mücadelesi çerçevesinde değil de başka türden politikalarla tanımlayan "sol" yapılar çıkıyor.

Bu yazı 6 Şubat 2010 tarihli BirGün gazetesinde yayınlanmıştır. 

Genel grev denemesini cümleten yaşadık. Şimdi, hepimiz oturup bir durum değerlendirmesi yapmak zorundayız. 

Tekel işçilerinin kahramanca mücadelesi işçi sınıfının geri kalanı tarafından Türkiye çapında yer yer iş bırakma biçimini de alan eylemlerle desteklendi. İşçiler hükümeti net bir biçimde uyardı.  

Hükümetin nesi var?

Tekel işçisinin milyon sesi var!

İşçiler, emekçiler!

İşte o gün geldi! Sınıf kardeşleriniz kahraman Tekel işçileri ve onların aileleri, iki aya yakın süredir direnerek, Türkiye işçi sınıfına bir genel grev hediye ettiler. Devrimci İşçi Partisi Girişimi olarak, bütün mücadele boyunca, işçi sınıfı ve emekçilerin hükümet karşısındaki gücünü vurgulamak için "Tekel işçisinin milyon sesi var" dedik. Tekel'in 12 bin işçisi işte bugün milyonlara dönüştü. İşçi-memur birleşti, sınıfın gücünü ortaya koyuyor. Güçlüyüz, mutlaka kazanacağız! Sadece Tekel işçisi değil, hepimiz kazanmak zorundayız.

Kapıyı yüzünüze kapattılar! 4/C'yi alladılar pulladılar, yeniden pazarladılar! Artık bu işin genel grevden, genel direnişten başka çıkar yolu olmadığını dosta düşmana kanıtladılar! 4/C'de ısrar ediyorlar. Kuyruğuna kıdem tazminatı gibi bir şey ekliyorlar. Bir de yıllık izin. Ya ücretler? Ya sosyal haklar? Ya yılda on iki ay çalışamayacağınız için gecikecek olan emeklilik? En önemlisi, ya iş güvencesi, yani kadrolu çalışma? Makyaj dökülünce işte ardından ücretli kölelik çıkıyor. Öyleyse, birlikte haykıralım: 4/C değil güvence!

Devrimci İşçi Partisi Girişimi, Ankara örgütünün yanı sıra Türkiye'nin çeşitli kentlerinden Ankara'ya giden militanlarının özverili çalışmasıyla Tekel işçisinin mücadelesine destek olurken, bir yandan da mücadelenin çeşitli aşamalarında Tekel işçilerinin önünü açabilecek değişik düşünce ve önerilerini içeren bültenler yayınlamaya devam ediyor. Bu bülten, Türk-İş'in Başbakan Erdoğan ile görüşmesinin ertesi günü yayınlanmış ve dağıtılmıştır. Bülteni PDF formatında buradan indirebilirsiniz.

Bu yazı 24 Ocak Pazar günü Radikal İki'de yayınlanmıştır.

Her ülkenin tarihinde öyle anlar vardır ki, insana durgun geçen aylardan, yıllardan kat kat fazlasını öğretir. 17 Ocak'ta Ankara'da düzenlenen Türk-İş mitinginin son yarım saati işte böyle bir andı. Yıllar boyu burjuvazinin ideolojik saldırısıyla bulanan zihinler, eğer görmek istiyorlarsa, orada hakikati tüm çıplaklığıyla görebilirler. Kürsü Tekel işçilerince işgal edildikten sonra, sendika yöneticilerinin panik içinde işçiyi kürsüden indirmeye ve meydandan uzaklaştırmaya çalıştığı, işçinin ise genel grev sözü verilmeden meydandan ayrılmayacağını sloganlarıyla ilan ettiği bir çekişme yaşandı. Bu, Türkiye tarihinde özel bir olaydı.

Tekel işçilerinin 17 Ocak'ta düzenledikleri mitingi desteklemek amacıyla 400'ü aşkın aydının imzasıyla kurulan Tekel Direnişi İçin Aydınlar Platformu'nu temsilen Ahmet Öncü, Ahmet Haşim Köse ve Kurtar Tanyılmaz 27 Ocak Çarşamba günü Türk-İş 1. Bölge Temsilciliği'ni ziyaret ettiler. Aydınlar Platformu'nun Türkiye işçi sınıfıyla bütünleşmesinin çok küçük halkalarından birini oluşturan bu ziyaretin amacı bir yandan 28 Ocak Perşembe günü hükümetle yapılacak görüşmede Tekel işçilerinin haklı mücadelelerinin yanında olunduğunu göstermek ve Konfederasyon'un bu görüşmede taviz vermesinin kabul edilemez olduğunu vurgulamak, öte yandan Türk-İş 1. Bölge Temsilciliği'nde Belediye-İş sendikasının itfaiye ve Esenyurt işçilerinin Tekel işçileriyle dayanışma amaçlı gerçekleştirdiği 2 günlük açlık grevi eylemine de destek vermekti.

Devrimci İşçi Partisi Girişimi, Ankara örgütünün yanı sıra Türkiye'nin çeşitli kentlerinden Ankara'ya giden militanlarının özverili çalışmasıyla Tekel işçisinin mücadelesine destek olurken, bir yandan da mücadelenin çeşitli aşamalarında Tekel işçilerinin önünü açabilecek değişik düşünce ve önerilerini içeren bültenler yayınlamaya devam ediyor. Başbakan ile görüşmenin öncesinde hazırlanan ve dağıtılan beşinci bülteni aşağıda sunuyoruz.

Bu yazı 25 Ocak 2010 tarihinde BirGün gazetesinde yayınlanmıştır.

Tekel işçilerinin direnişi, sıkça söylendiği gibi, işçi sınıfının mücadele tarihinde şimdiden bir milat olmaya adaydır. Bu büyük ve onurlu direniş, bir kere daha, eylemin her türden "ince" teorinin dar kalıplarını kırarak, toplumu umutlu ufuklara doğru yönelmek üzere yeni bir rotaya oturtabileceğini açıkça göstermiştir. Nitekim daha Ocak ayının ortalarındayken birçok kişi ve kesim bütün bir yılın resmini görmeye başlamış ve 2010 yılını emeğin mücadele yılı olarak ilan etmiştir.

42 gündür direnişlerini sürdüren Tekel işçileri için hazırladığımız broşürü pdf formatında buradan indirebilirsiniz.

Kırk küsur gün geçti. Kırk günü aşkın süredir TEKEL işçileri ülkenin dört bir yanından gelmişler Ankara'ya, binleriyle sokakları dolduruyorlar. Soğuğa ayaza rağmen hakları için, çocukları için, gelecekleri için mücadele veriyorlar.

17 Ocak mitingi, şimdidenTürkiye işçi sınıfının tarihine geçmiştir. Hayır, sadece 100 bin işçi, kamuemekçisi ve emek dostu bu mitinge katılarak hükümete karşı Tekel işçisininyanında yer aldığı için değil. Geçtiğimiz Pazar günü bundan çok daha önemli birşey olmuştur. 17 Ocak'ta, Tekel işçileri mitingin sonunda kürsüyü işgalederek Türkiye'nin en büyük işçi konfederasyonu Türk-İş'in asıl sahibininsendika bürokratları değil kendileri olduğunu ilân etmiştir. 17 Ocak'ta, Tekelişçileri kürsüyü işgal ederek Türk-İş mikrofonundan "Genel grev, geneldireniş!" sloganını bütün meydana ve Türkiye'ye haykırmış, Türkiye işçisınıfına bürokratların diplomatik dili ve teslimiyetçiliğinden çok farklı birmücadele yolunu göstermiştir. 17 Ocak'ta, Tekel işçileri, yarım saatten uzunbir süre boyunca, sendikacıların yalvarmalarına, terslenmelerine,provokasyonlarına rağmen kürsüyü ve meydanı terk etmemekle, mücadelenin de,sendikaların da esas sahibinin işçiler olduğunu, "asil" işin içinegirdiğinde "vekil"e onun sözüne uymaktan başka iş düşmeyeceğini cümle alemeilân etmişlerdir!

Kahraman Tekel işçileri! Tekel işçilerinin değerli aileleri!

34 günlük kararlı mücadelenizden sonra, 17 Ocak mitinginde Türkiye işçi sınıfının mücadele tarihine olağanüstü bir sayfa eklediniz. Kürsüyü işgal ettiniz, Türk-İş kürsüsünün mikrofonundan “Genel grev, genel direniş!” sloganını attırdınız. Bu eyleminizle Türk-İş’in Mustafa Kumlu gibilerinin değil sizin örgütünüz, bütün işçi kardeşlerinizin örgütü olduğunu, olması gerektiğini bütün Türkiye’nin gözleri önünde haykırdınız. Türkiye işçi sınıfının mücadelesi, bütün özelleştirme, güvencesizleştirme, taşeronlaştırma, sendikasızlaştırma ve işten atma saldırılarına rağmen son yıllarda durgun gidiyordu. Siz geldiniz, sınıfın mücadelesine yeni bir soluk kattınız. Hepimize yol gösterdiniz, ışık oldunuz. Uyanışın simgesi oldunuz! Siz 17 Ocak’ta sadece miting için kurulan sahneye çıkmadınız, sizin bu eyleminizle uzun yıllar sonra Türkiye işçi sınıfı yeniden tarih sahnesine çıktı. Şimdi Türkiye’deki en önemli muhalefet partisi Tekel işçisidir!

Bu yazı, 18 Ocak 2010 tarihinde BirGün gazetesinde yayınlanmıştır.

Bu satırları işçi ve emekçilerin arasından yükselen bir sese kulak vererek yazıyoruz: "Tekel işçisi yalnız değildir." Sınıf dayanışmasını dile getiren bu sözler her ne kadar Tekel işçilerini yüreklendirmek için söylenmiş olsalar da işçi sınıfının bir bütün olarak aynı "kaderi" paylaştığını vurgulamaktadır. Tekel işçisi yalnız değildir; çünkü yoksullaştırma, taşeronlaştırma, güvencesizleştirme, sendikasızlaştırma gibi sermayenin saldırıları sadece Tekel işçilerinin aşmak zorunda oldukları engeller değildir.

Bu yazının kısaltılmış bir versiyonu, 17 Ocak 2010 tarihinde Radikal İki'de yayınlanmıştır.

Türkiye spazmlarla, gelgitlerle, iniş çıkışlarla kıvranıyor. Dün "analar ağlamasın" diyenler, bugün Kürt halkının oylarıyla seçtiği belediye başkanlarını kelepçeleyip toplama kampı kapısındaymışçasına sergiliyor. Dün Trabzon'da fırkateynden görüntü verip herkesi tehdit eden bir Genelkurmay Başkanı, bugün Genelkurmay'ın internet sitesine Başbakan'la çektirilmiş resmini koyduruyor. Dün İstanbul Tarlabaşı'nda "Kurtlar Vadisi"ne yakışır manzaralarla Kürtlere silah çeken Romanlar, bugün Manisa Selendi'den tehcir ediliyor. Türkiye hasta bir bedenin spazmlarla, gelgitlerle, iniş çıkışlarla kıvranması gibi sarsılıyor.