Biz iki küçük çocuktuk aynı mahallede… Birlikte sokaklarda top koşturduk. Gece geç saatlerde saklambaç oynadık. Yazlık sinemalara paramız olmadığı için gece ay ışığında parlayan erik bahçelerine girer, erik çalar, sinema önlerinde satar, film izlerdik. Güzi Ana, ailesi ile Çukurova’ya yeni gelmişti.

Bir kaç gündür Güler Sabancı haberleri sardı ortalığı. Her gazete kendi meşrebine göre değerlendiriyor Güler hanımın gazetecilerle yaptığı sohbet toplantısını. Radikal "Brisa pusulayı Mısır"a çeviriyor" demiş Borsa/Finans adlı 15. sayfasında; Taraf, 1. sayfanın sağ başlık üstünden "Türkiye"den tek kadın Sabancı" diye vermiş haberi. Bizim gazete ise 1. sayfadan, ana haber olarak, neredeyse tam sayfa "İşçinin örgütlüsü Sabancı"yı kaçırttı" diye vermiş aynı haberi. Yoruma gerek var mı? Taraflar seçilmiş, tercihler belli.

26 Haziran 2008 tarihinde grev kararı asan ve bir buçuk ay gibi bir süre bekleyip bu süre zarfında belediye yönetiminden bir sonuç alamayan Sarıyer Belediyesi işçileri, 15 Ağustos 2008 tarihinde greve başlamıştı. Grev boyunca belediye yönetimi tarafından işçilerin meşru mücadelesini gölgelemek için yerel medya kuruluşlarının desteğini de alınarak sürekli bir karalama kampanyası yürütülmüştü. Ama buna rağmen belediye yönetimi hiçbir sonuç alamadı.

(17 Ağustos 2008 - İstanbul) Toplu İş Sözleşmelerinin tıkanmasının ardından İstanbul'daki belediyelere bir bir grev kararı asılmaya devam ediyor. Son olarak DİSK'e bağlı Genel-İş sendikasında örgütlü Sarıyer Belediyesi işçileri de 15 Ağustos günü belediye başkanlığının girişine "Bu işyerinde grev var" pankartını astılar. İşçilerin %25 zam talebine karşılık işverenin teklifi %14 zam. Bunun yanı sıra işçiler şu an brüt 6 YTL olan yemek parasının nette 8 YTL'ye, 154 YTL olan sosyal paketin de 200 YTL'ye çıkarılmasını talep ediyorlar. 200 grevci işçi Şifa Makine İkmal Müdürlüğü, Belediye Başkanlığı, Fen İşleri, Belediye benzin istasyonu ve Ferahevler merkez şantiye olmak üzere beş ayrı noktada 24 saat grev yerlerini terk etmeden mücadelelerini sürdürüyor. Biz de DİP Girişimi olarak Sarıyer Belediyesi işçilerini grevlerinin üçüncü gününde ziyaret ettik.

Batı'da işçi adaylar, Doğu'da Kürt adaylar!

Burjuvazinin karşılıklı savaş içindeki iki kampının karşısına bir Üçüncü Cephe ile karşı çıkma konusunda solun birçok kesimi irade beyan ediyor. Bu Üçüncü Cephe'nin gün be gün mücadele içinde örülmesi gerekiyor elbette. Ama seçimler de siyasi güçlerin kendilerini halkın önünde bir siyasi alternatif odak olarak sunması için son derecede önemli olanaklar yaratan dönüm noktalarıdır. Türkiye'nin sarsıntılı gündemi bir erken seçimi gündeme getirmezse, önümüzdeki bahar aylarında yerel seçimler yapılacak. Üçüncü cephe yanlılarının bu seçime şimdiden hazırlanması gerekiyor. Seçimler kapıya geldiğinde, Üçüncü Cephe için yapılan girişimler bir dizi sorun ile karşı karşıya kalıyor. En önemlisi, zaman baskısı altında seçim platformu tartışılacağına büyük ölçüde dar çıkarlar temelinde kimin adayının öne çıkacağı pazarlıkları yapılıyor. Devrimci İşçi Partisi Girişimi (DİP-G), Üçüncü Cephe'nin inşasını doğru bulan bütün siyasi hareketlere ve kitle örgütlerine şimdiden bir seçim bloku inşa etmek üzere bir araya gelmeyi ve tartışmaya başlamayı öneriyor. DİP-G'nin Türkiye'nin büyük işçi ve emekçi kitlelerini kavrayabilmek bakımından iki ısrarlı önerisi var: işçi-emekçi çıkarlarını ön plana çıkaran bir seçim platformu ile "Batı'da işçi adaylar, Doğu'da Kürt adaylar" şiarıyla özetlenen bir aday belirleme politikası.

"Cinayetlerin sorumlusu hükümettir"

Tuzla tersaneler bölgesinde 3 işçinin daha iş cinayetine kurban gitmesi nedeniyle, dün 07.30'da cinayetin işlendiği Gisan Tersanesi önünde Limter-İş'in çağrısıyla bir basın açıklaması yapıldı.

Yaklaşmakta olan ekonomik kriz karşısında ortada tek bir program var: burjuvazinin programı. Başta TÜSİAD olmak üzere burjuvazinin bütün sözcüleri şu şiarda birleşiyor: "İMF, AB ve enflasyon hedeflemesi çıpalarına geri dönelim!" Bunun anlamı açıktır: Sermaye lehine işçi ve emekçilere saldırı demek olan "yapısal reformlar"a devam, halka kemer sıktırmaya devam, her şeyi sermayenin ve piyasanın emrine vermeye devam! Bugüne kadar iki olan (İMF ve AB) "çıpa"ların şimdi üçe çıkmasının anlamı da şudur: Eğer hem işsizlik hem enflasyon yükselirse, sakın işsizliği çözeceğim diye enflasyonla mücadeleden vazgeçmeyin! Yani kapitalist ekonominin istikrarına evet, halkın sorunlarına çözüm getirmeye hayır!

Bunun karşısında işçi hareketinin derhal bir acil durum programı hazırlaması gerekiyor. Kriz bir fırtına gibi yaklaşıyor. İşçilerin ve emekçilerin çıkarları doğrultusunda uğruna mücadele edilecek bir program oluşturulmadığı takdirde, krizin faturasını yine işçi ve emekçi ödeyecektir. Ve ağır ödeyecektir!

Devrimci İşçi Partisi Girişimi işçi hareketine, ekonomik krize ve gıda krizine karşı bir acil talepler programı öneriyor. Bu programı yandaki sütunlarda okuyabilirsiniz. Bu program elbette geliştirilebilir, zenginleştirilebilir. Ama herkesi sorumluluğunu üstlenmeye ve böyle bir programı tartışmaya çağırıyoruz.

Atv ve Sabah işvereninin bünyesinde çalıştırdığı basın emekçilerine yönelik başlattığı "sendikasızlaştırma" baskısına karşı tepki giderek büyüyor.

Milliyetçiler Radovan Karaciç'i emperyalizme teslim etti

Emperyalizmin Radovan Karaciç'in 21 Temmuz 2008'de Belgrad'da "yakalanması"ndan ötürü övünmesi yersizdir: önceleri Slobodan Miloşeviç'in himayesinde bulunan milliyetçi Bosnalı Sırp lider, bizzat Miloşeviç'in Sosyalist Partisi'ne mensup milliyetçiler tarafından Avrupa ve Amerikan emperyalizmlerine ve onların Lahey'deki "Uluslararası Mahkeme"sine soğukkanlı bir biçimde teslim edilmiştir.